Um hamingjuna
Við teljum okkur trú um að lífið verði betra eftir að við: göngum í hjónaband, eignumst barn og síðan eignumst við annað barn. Síðan verðum við ómöguleg yfir að börnin eru enn svo ung og teljum að við verðum miklu ánægðari er þau eldast. Þegar það gerist verðum við pirruð á unglingunum okkar og teljum okkur verða ánægðari þegar þau vaxa upp úr því aldurskeiði. Við teljum okkur trú um að við munum öðlast meiri lífsfyllingu loksins þegar: maki okkar tekur sig taki, þegar við fáum betri bíl, þegar við komumst í almennilegt frí eða þegar við setjumst í helgan stein. Lífið er alltaf fullt af vandamálum. Það er best að horfast í augu við það og ákveða að vera hamingjusamur þrátt fyrir það. Alfred D. Sauza sagði eitt sinn: „Lengi vel fannst mér alltaf sem lífið væri rétt að byrja – þetta eina sanna, en, það var alltaf eitthvað sem stóð í vegi fyrir því, eitthvað sem þurfti að yfirstíga fyrst, einhver ókláruð mál, tími sem þurfti að eyða í eitthvað, ógreiddar skuldir, og síðan myndi lífið byrja. Dag einn rann upp fyrir mér að allar þessar hindranir voru lífið sjálft,“ Hættu að bíða þar til þú hefur lokið námi eða þar til þú hefur nám, þar til þú hefur misst 5 kíló eða bætt á þig 5 kílóum, þar til þú hefur eignast börn eða þar til þau flytjast að heiman, þar til þú byrjar að vinna eða þar þú sest í helgan stein, þar til þú giftist eða þar til þú skilur, þar til á föstudagskvöld, þar til sunnudagsmorgun, þar til þú fær Þér færð þér nýjan bíl, þar til þú hefur borgað bílinn, þar til í vor, þar til í sumar, Þar til í haust eða þar til í vetur.
Höfundur ókunnur

