Jólasveinn.
fimmtudagur 5.feb.09 12:41 - Lestrar 924
Mikið dæmalaust er gott að vera jólasveinn, þá meina ég ekki óttalegur jólasveinn eins og stundum er sagt við fullorðna, þegar þeir hafa hagað sér eins og fifl, heldur alvöru jólasveinn, já svona ekta í rauðum fötum með rauða húfu og hvítt skegg. Eini gallinn er að það er ekki jarðvegur fyrir hvílíka sveina nema í desember og fram á þrettándann ár hvert. Það er sem sagt alveg dásamlegt að fá að leika jólasvein, það hefur undirritaður fengið að reyna nokkurum sinnum. En hvernig stendur á því, að mér er þessi reynsla ofarlega í huga núna, þegar liðið er á febrúar 2009. Jú þetta er mér dýrmæt reynsla að hafa verið valinn jólasveinn nokkurum sinnum, einhverskonar upphefð. Það var til siðs þar sem ég bjó í nokkur ár, að safnað var samann þremur litlum pallbílum, helst rauðum og settur í þá pakkar, jólapakkar, síðan dubbaðir upp þrír jólasveinar í hvern bíl, byggðarlaginu skipt upp í þrjú svæði og síðan haldið af stað. Auðvitað höfðu jólalögin ómað óvenjumikið úr geislaspilurum þessara verðandi jólasveina, síðustu dagana og allavega ég hafði reynt að leggja þau á minnið, og gekk það óneitanlega misvel í amstri dagsins. En áfram með smjörið það var sem sagt lagt af stað, einn jólasveinninn settur undir stýri, og hinir tveir stóðu aftur á palli, og byrjað. Fyrsta húsið og tveir jólasveinar stökkva niður af pallinum hendast yfir limgerðið, beygja sig niður og laumast að fyrsta glugganum, banka á rúðuna, breyta röddinni og byrja að ólmast, enda á hurðinni, opna oftast sjálfir kynntu sig og síðan fór það eftir börnunum hvort sveinki þurfti að syngja eða hvort hann gat fengið börnin til að þess. Og þannig hélt þetta áfram, hús úr húsi, og síðan farið út í sveit, já engum gleymt, dásamleg dagsstund sem maður var alltaf til í að endurtaka, en jólin eru víst bara einu sinni á ári. Önnur reynsla jólaball í öðru byggðarlagi, lítill undirbúningur og kollegi minn alveg óreyndur í þessum bransa, lítill maður vexti og því var hann að sjálfsögðu stúfur en ég var hinsvegar hurðarskellir eins og venjulega. Ótrúlega skemmtileg reynsla, ég fæ alltaf mikið út úr því að skella hurðum sem ég þarf ekki að halda við sjálfur. Það sem mér fannst merkilegt við þetta ball, hvað mikil forvitni lá í loftinu, eldri krakkarnir voru kannski vanir að þekkja þá sem léku jólasveinanna, og annað konurnar virkuðu svolítið nærgöngular vildu helst leiða jólasveinanna, vildu ná augn kontakt við sveinka eða jafnvel lykta af okkur, furðulegt en eins og bréfritari veit mæta vel, verða alltaf einhverjir að hafa kontrol á ástandinu, og jólasveinar klárlega ekki réttu aðilarnir til þess. Já skemmtileg reynsla sem verður stundum ofarlega í huga mér þótt jólin séu víðs fjarri, og gaman að dvelja stöku sinnum í aðstæðum þar sem jólasveina reynslan stendur mér nær, en ella. 2009-02-03.Geirfinnur Þórhallsson.
